ปัญญา ฤกษ์อุไร ชุดทางไปสู่จวน ตะเกียงเจ้าพายุดวงนั้น ปัญญา ฤกษ์อุไร หลังจากที่ปลัดเชิดและข้าพเจ้า กับนายพันเสมียนมหาดไทย ออกไปทําตั๋วรูปพรรณควาย ที่ตําบลตาพระยา ในคราวนั้นแล้วก็เว้นระยะไปประมาณ ๒-๓ อาทิตย์ วันหนึ่งปลัดเชิด เรียกข้าพเจ้าเข้าไปพบในห้องตอนบ่าย ๆ หลังจากไม่มีคนติดต่อราชการอําเภอ ราษฎรพากัน กลับบ้านหมดแล้ว “ปรีชา
ชุดทางไปสู่จวน ชีวิตเสมียนจ้าง-บัญชีผี ปัญญา ฤกษ์อุไร วันนั้นเป็นวันจันทร์ตอนต้น ๆ เดือน ข้าพเจ้าไปอําเภอแต่เช้า เพราะเป็นวันที่นายอําเภอให้ข้าพเจ้าไปเริ่มทํางานเป็นเสมียนจ้างได้ เมื่อข้าพเจ้าไปถึงอําเภอนั้นเป็น เวลาแปดโมงเศษ ๆ ข้าราชการบนอําเภอยังไม่มี คงมีแต่ภารโรงทําหน้าที่ปัดกวาดเปิดประตูหน้าต่างกันอยู่อย่างสบายอารมย์ สมัยนั้นข้าราชการทํางาน ๙ โมงเช้า เลิก ๔ โมงเย็น
ชุดทางไปสู่จวน ชีวิตเมื่อปลายสงครามมหาเอเชียบูรพา ปัญญา ฤกษ์อุไร เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๘๘ อันเป็นปีที่สงครามโลกครั้งที่ ๒ กําลังจะยุติ ข้าพเจ้าติดตามพ่อไปศึกษาอยู่โรงเรียนประจําอําเภอปากพนัง ซึ่งเป็นโรงเรียนรัฐบาลชาย สมัยนั้นการศึกษายังไม่พัฒนาเหมือนสมัยนี้ โรงเรียนชายกับโรงเรียนหญิงแยกกันเด็ดขาด ในชั้นมัธยม ๑ ถึง ๖ จะไม่มีการเรียนร่วมกันแบบสหศึกษา โรงเรียนชายก็เรียกว่าโรงเรียนรัฐบาลชาย
