Tag: ประวัตศาสตร์

ของเก่าเราลืม ยกสุดท้าย ฒ. ผู้เฒ่า             สะพานพุทธยอดฟ้า สะพานพระราม 5 โรงไฟฟ้าสองแห่ง เสียหายใช้การไม่ได้หมด ย่านรถไฟโรงงานมักกะสัน ย่านรถไฟบางซื่อ โรงปูนซีเมนต์ แหลก พื้นที่สี่พระยายันบางรักไหม้ราบเป็นจุล

เด็กบ้านสวนบางลําเจียก หนังหน้าไฟ แก้ว แกมทอง ก่อนอื่นก็เห็นจะต้องกล่าวถึงเรื่องไฟเสียก่อน ไฟที่ผู้เขียนกําลังจะสาธยายต่อไปนี้ ก็คือไฟที่เขาเอามาประชุมท่านผู้หนึ่งผู้ใดที่ท่านไม่ยอมอยู่กะลูกกะหลาน ด่วนตัดช่องน้อยแต่พอตัว ขอลาหลบหน้าไปก่อน เขาก็เอาท่านมาวางบนปะรําพิธีแล้วก็พากันเอาไฟมาประชุมท่าน เอ ไอ้เริ่มแบบนี้มันก็ดูเป็นเย้อ ยืดยาด ไม่ทันอกทันใจยังไงก็ไม่รู้ น่ารําคาญด้วย เอาเป็นว่า ไฟที่เขาเผาศพก็แล้วกันรู้เรื่องดี แต่ก่อนนี้ในการเผาศพนั้น ถ้าเป็นศพท่านผู้มีกะตังค์หน่อย เขาก็จะมีมหรสพให้ดูเป็นการเฉลิมฉลอง

หนังสือหัวเตียง “โอฬาร” เมื่อเดือนก่อนมีนักเขียนชาวฝรั่งเศสคนหนึ่งแวะมาหาผมที่สํานักงาน “สตูดิโอ เท็น” ถนนอรรถการประสิทธิ์ ตอนนั้นสิบโมงเช้าแล้ว ผมกําลังนั่งดูเพื่อนฝูงเขาตัดต่อภาพยนตร์สารคดีท่องเที่ยว ชุด “ชีพจรลงเท้า” อยู่ นักเขียนชาวฝรั่งเศสผู้นั้นยังหนุ่มอยู่ หน้าตาหล่อเหลาเล่นหนังได้สบาย พอเขายื่นนามบัตรให้ผมก็นึกออกว่าเป็นใคร เพราะหลานผมซึ่งกําลังเรียนอยู่ที่ปารีสได้มีจดหมายฝากฝังมาก่อนแล้วว่าถ้าเจ้าหนุ่มคนนี้โต๋เต๋มาถึงบางกอกละก็ ขอให้ผมช่วยรับรองหน่อยเพราะเขามีบุญคุณเคยช่วยเหลืออุปการะหลานผมมากในปารีส นักเขียนฝรั่งเศสคนนี้กําลังเขียนประวัติ ชาลส์ เดอโกลล์ ผู้นําคนสําคัญของฝรั่งเศส

ชุดทางไปสู่จวน ชีวิตเสมียนจ้าง-บัญชีผี ปัญญา ฤกษ์อุไร วันนั้นเป็นวันจันทร์ตอนต้น ๆ เดือน ข้าพเจ้าไปอําเภอแต่เช้า เพราะเป็นวันที่นายอําเภอให้ข้าพเจ้าไปเริ่มทํางานเป็นเสมียนจ้างได้ เมื่อข้าพเจ้าไปถึงอําเภอนั้นเป็น เวลาแปดโมงเศษ ๆ ข้าราชการบนอําเภอยังไม่มี คงมีแต่ภารโรงทําหน้าที่ปัดกวาดเปิดประตูหน้าต่างกันอยู่อย่างสบายอารมย์ สมัยนั้นข้าราชการทํางาน ๙ โมงเช้า เลิก ๔ โมงเย็น